Ev veya ahır gibi yapılar tamamen aynen taksime konu edilemez çünkü bölünmeleri fiilen mümkün değildir. Ancak şu yapılabilir:
Denkleştirme (İzale-i Şuyu’da “bedel denkleştirmesi”)
Eğer taşınmaz üzerindeki yapı paydaşlardan birine bırakılırsa,

Diğer paydaşların payları nakit bedelle denkleştirilir.

🔹 Örneğin:

  • 126 ada 21 parsel (bahçeli ahşap ev + ahır) → Paydaşlardan biri bu taşınmazı alır.
  • Diğer paydaşların hisseleri için bilirkişi değer biçer.
  • Taşınmazı alan paydaş, diğerlerine bedel öder → böylece aynen taksim + denkleştirme yapılmış olur.

Yargıtay Uygulaması

Bu durumda hâkim, taşınmazı bölmek yerine “kime bırakılacağına” karar verir ve bedel farkı ödenir.

Yargıtay kararlarında aynen taksime elverişli olmayan (örneğin üzerinde ev bulunan) taşınmazlar genelde satışa konu edilir.
Ancak denkleştirme yoluyla aynen taksime hükmedilmesi de mümkündür.

Yargıtay Kararı – 14. HD., E. 2018/1815 K. 2018/6502 T. 9.10.2018

“Mahkemece, ortaklığın aynen taksim yoluyla giderilmesine dair verilen ilk kararın taraflarca temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 11.12.2013 tarih 2013/13360 E-15565 K sayılı ilamıyla “Somut olayda, taraflar uzun yıllardan beri aralarında oluşan fiili duruma göre aynen taksim suretiyle ortaklığın giderilmesini istemişlerdir. Mahkemece, kısmen fiili kullanıma uygun olarak aynen taksim kararı verilmiş, davalının kullandığı yerde kalan “J” harfi ile işaretli parselin alansal eşitliğin sağlanması için davacı adına tescili suretiyle aynen taksime karar verilmiştir. Hükme esas alınan 19.07.2010 havale tarihli ifraz projesine göre aynen taksim kararı verilebilmesi için paylar oranında alansal eşitliğin sağlanması yanında ifraz sonucu oluşan parsellerin ekonomik değerleri belirlenerek ekonomik olarak da denklik sağlanmalıdır. 4721 sayılı TMK 699. maddesine göre de bölünen parçaların değerinin birbirine denk düşmemesi halinde eksik değerdeki paya para (ivaz) eklenerek denkleştirmenin sağlanması gerekir. Mahkemece, bu husus araştırılmadan ivaz ilavesi gerekip gerekmediği tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığı gibi, onay makamı tarafından “A”ve “D” harfleri ile gösterilen parsellerin şuyulandırılması şartıyla aynen taksimin mümkün olduğu belirtildiğinden bu hususun da gözetilerek hüküm kurulması gerekir.”